Benvenuto nel Sito dell`Associazione Culturale Messaggero Sardo
PASCA DE NADALE
Aici si tzerrianta
sa Festa de su Deus,
est nasciu pitzinneddu
propriu cumenti seus.
Cumenti est nasciu, poi,
in prena pobertadi,
paridi propriu innoi,
su tempu d’oi: terribili!
Sa zenti d’ogna logu,
no propriu po scialai,
est benia in umiltade,
po Re pipiu adorai.
Po lughere sa vida,
po nosus aggiudai,
est’ora tui t’ischida,
se fatzu Re incravai.
Dae custu linnu iscannu
anc’oi su Re ci castia:
talastima, taddannu
éssiri patimentu!
De totta sa furiesa
ca faghe s’amarguras
debimus affranchiri
su mundu po creaturas.
Narami tui, chi bai
in su logu a pregai:
po nudda o po accattai
sa fortza de sa Paxi?
No faghe sos miraculos
sa cresia, sa meschita
e sinagoga puru,
o templu calincunu.
Scetti unu coru apertu
e diaderus sintzeru.
Frades et Sorres, in su mundu seus,
s’Umanidade fitz’e nostru Deus.
Casinunca, cumenti nemus seus.
(Casinunca, narami tui chi seus).
Riccardo Giuseppe Mereu
Pavia – Cagliari, dicembre 2015
Traduzione in italiano
NATALE
Così è chiamata
la Festa del Signore;
è nato bambino
proprio come noi.
Com’è nato, poi,
in povertà assoluta,
sembra quasi qua,
al tempo d’oggi: terribile!
La gente da ogni dove,
non certo per divertirsi,
venne in umiltà
per adorare il Re bambino.
Per illuminare la vita,
per aiutarci, è tempo
che tu lo capisca,
si è fatto crocifiggere Re.
Da quel trono di legno,
ancora oggi, il Re ci guarda:
che dispiacere, che rovina
essere il suo tormento!
Dobbiamo liberare,
da tutta la violenza
che fa la sofferenza,
per i bambini il mondo.
Tu, che vai a pregare,
dimmi: lo fai per nulla
o così cerchi
la forza della Pace?
Chiesa, moschea e sinagoga,
o quale tempio che sia,
non fanno i miracoli, da soli;
soltanto un cuore aperto
e veramente sincero.
Tutti Fratelli e Sorelle, nel mondo;
siamo l’Umanità figlia di nostro Signore.
Altrimenti, siamo nessuno.
(Altrimenti, dimmi tu chi siamo).
RICCARDO GIUSEPPE MEREU
Nato a Carbonia nel 1971, e finiti gli studi universitari a Cagliari, dove mi sono laureato in Giurisprudenza, sono venuto a stare a Pavia per seguire un Master Universitario in editoria presso il Collegio Santa Caterina da Siena.
Lo scorso 14 dicembre, all’interno di una lettura di poesie sul Natale e sulla pace che ha coinvolto gli ospiti della Residenza Universitaria Biomedica, dove al momento risiedo, ho letto una mia poesia dal titolo Pasca de Nadale. L’ho scritta in limba, utilizzando vocaboli delle principali varianti, e l’ho tradotta in inglese e in italiano.
-Cantu ses bella, amada mia, cantu ses bella-
iscrittu puru d'ada Dante
In sos canticos de sos cantos;
s'ispiritu soave,
anima sospirosa,
reina de eleganza
Cantu ses bella...
Innoghe du fazzo presente,
intonada ti da cantas:
ispiraziones de un'istante,
in momentos de allerghia,
sas dentes tuos biancas,
sos ojos isplendentes .
Ca D'ada iscrittu Dante,
e non fuit delirante, nende,
Sese opera de Deus,
de sanos sentimentos
bellasa ninfa laudada
in tuttus sos momentos,
iscultura modellada ...
de sa natura su rittratu
de sa manu divina,
de s'omine su costatzu,
sa segunda de unu fiancu;
sa frisca rosa intumida ...
Custu este su cantu de sos cantos,
rosa chena ispinas,
lagrimas amorosas,
non si siccan mai sas fotzas,
Rosa chi cheret boddida
de lughe radiosa colorida
Candu osservo su passu
fiore chi faghes fruttu,
rosa frisca in birde pitzinnia,
tue sirena mi hasa attratu
cun sa tua tzenia
Cantu ses bella amada mia ...
chi connosches su caminu,
armoniosa bellesa
disegnu divinu,
puru unu iscrittu d'amentada
in su testamentu antigu.
tue chi isches puite ses naschida,
creatura disegnada
chi rinnovasa sa vida;
sa matta proibida
de su dimoniu tentada...
tentazione maledida
Deus t'ha perdonada,
e non ti nega sa grazia,
divina innamorada,
matrona de justitzia
in donzi contrada.
Sa mela malaita.
Sa prova chi separada
su bene cun su male,
chi ada rendiu mortale
totta s'umanidade;
de su serpenta amaliada;
luna de su sole illuminada.
Istupenda torrada s'aurora,
ei sa die cun su tempus si che colada;
su relotzu contende sa oras,
sentidu chi ti apassionada
amore chi si rinnovada ancora,
dontzia peccau perdonada..
Cantu ses bella amada mia,
cantu ses bella;
Barolus Viginti (Bonarcantu)
Antiga terra inghiriada dae su mare;
accaretzada de su fluttu de sas undas..
sa forza de sos bentos ti consumada...
...frastagliada e ricama sas costeras,
formas ti dada, e su tempus ti modellada,
istella de su mare sempre bella.
S'Istoria millenaria in sa rena intúzzasa
e in sas perdas abbojas su faeddu;
túrras antigas de Sardigna meraviglia,
de sos nuraghes sa zenia istimas.
Medas misteros in memoria incunzas;
deo bardiare ti devo cun rispettu.
Paassadu b'á nemigos de d'onzia trettu,
versadu arritzolos de d'onzia sambene;
Brutales violenzias ti ana infertu,
assortios male chena semenes
Soberana terra inie t'an difesu,
mai su sardu a su tirannu si este arresu.
Su carattere e sos monte chi asa,
Pianuras, badhese e planartzas;
Deus t'ada crefidu de goi pintare,
sa forma de s'omine s'arrasta;
comente perda in su riu po saddiare,
riferimentu in su mediterraneu mare.
Terra in su mundu fentomada,
arrichida, conquistada e maltrattada
campagnas e montagnas cun sos suos colores.
Omines in paghe e conquistadores,
arrizzidos cun s'istessu pregiu:
dulche terra, fertile e ospitale.
Donzi perda inie pode faeddare:
chi serret cuiles o innalzada Nuraghes;
in domos antigas, pilastros e de granitu colúnnas
tragáda de rios o postas a cuntza;
chingh'inghiriat sos saltos, tancasa o tumbas,
chi sian quadradas mannas o tundasa..
(medas 'istoria de racontare.)
bardiana de arcanos universales
ses tue Sardigna terra de amare.
Barolus Viginti (Bonarcantu)